Ik had besloten om niet mee te gaan in het welzijns kenmerk i.v.m. de hoge kosten die er aan verbonden zijn wat een verhoging voor de klanten zou betekenen. In plaats daarvan besteden wij alles wat we verdienen aan het welzijn van onze paarden. Als ik dit dan lees dan heb ik een hele goede beslissing genomen.

Op Horse Event 2018 presenteerde de Sectorraad Paard het Keurmerk Paard en Welzijn 2.0. Een update op het vorige keurmerkvoorstel uit 2017. Het ongetwijfeld goed bedoelde keurmerk heeft twee belangrijke minpunten: het is niet verplicht, en de criteria zijn veel te zwak. Iedere nieuwe versie stelt lagere eisen aan het paardenwelzijn, het keurmerk lijkt dan ook voornamelijk gericht op het bevorderen van het welzijn van paardenhouders.

Zoals al naar voren kwam in ons rapport Misstanden op de manege, is een keurmerk geen oplossing om paardenleed te voorkomen. In België bestaat sinds 2014 het keurmerk Equilabel. De invoering daarvan heeft niet geleid tot een grootschalige positieve verandering in de situatie van paarden. De problematiek in Nederland is vergelijkbaar met die in België.

Afzwakking van de normen
Het is schrijnend dat het Keurmerk Paard en Welzijn 2.0 zelfs lagere eisen stelt aan paardenwelzijn dan de voorgaande versie en de Gids voor Goede Praktijken (door de sector opgesteld in 2011). De paardensector zwakt de criteria voor paardenwelzijn steeds verder af zodat meer leden in aanmerking komen voor het keurmerk. Een belachelijke situatie.

Het is zeer verontrustend dat de aanbevelingen van de Raad voor Dierenaangelegenheden en deDierenbescherming (respectievelijk in 2003 en 2011) volledig worden genegeerd. Samen met onze eigen bevindingen (zie ons rapport Misstanden op de Manege) maakt deze ontwikkeling overduidelijk dat er wettelijke minimumeisen nodig zijn, en strikte handhaving.

Minimalistische criteria
Een paar voorbeelden van de minimalistische criteria voor het nieuwe keurmerk:

  • het is niet verplicht om paarden dagelijks langer dan een halfuur los te laten lopen
  • paarden mogen zes uur zonder ruwvoer staan
  • vanuit hun standplaats moeten paarden een ander paard kunnen zien (met andere woorden: het is niet verplicht dat ze elkaar kunnen aanraken).

Het nieuwe keurmerk staat zelfs stands toe (zeer smalle hokken waarin paarden aangebonden gehuisvest worden), iets dat zowel bij de Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra (FNRS) als in de Gids voor Goede Praktijken verboden is.

Ziek en gestoord
Dit alles is zeer verontrustend als je bedenkt dat paarden ondanks domesticatie nog altijd dezelfde behoeftes hebben als hun wilde voorouders – bijvoorbeeld om twaalf tot achttien uur per etmaal etend rond te lopen, continu kleine porties ruwvoer nuttigend in het gezelschap van soortgenoten. Eenzaam in een box staan met een paar uurtjes per dag eten, sluit absoluut niet aan bij de natuurlijke behoeftes van paarden. Het maakt ze letterlijk ziek (ze krijgen maagzweren, stalbenen, rotstraal) en gestoord (ze vertonen stereotiep en passief gedrag, en worden agressief naar andere paarden).

Zelfbeschikking
Om een dier een prettig (en dus ook gezond) leven te laten leiden, is het belangrijk dat het enige vorm van zelfbeschikking heeft. De vrijheid om te kiezen, bijvoorbeeld:

  • Om wel of niet in een schuilstal te gaan staan
  • De mogelijkheid om in een sociaal stabiele kudde de leefomgeving te onderzoeken
  • De gelegenheid om iets nieuws te ontdekken of nieuwe ervaringen op te doen, wat vraagt om afwisseling en verrijking van de omgeving.

Mag iedereen zomaar een paard houden?
Laten we ons de volgende vraag stellen: mogen mensen paarden houden als ze die paarden niet kunnen voorzien van basisbenodigdheden als genoeg ruimte, sociaal contact met bevriende soortgenoten en voldoende ruwvoer?

Wetgeving
Met het ‘nieuwe’ keurmerk verandert er niets. Schrijnende gevallen blijven schrijnend, het keurmerk is immers niet verplicht. En deelnemende bedrijven hoeven zelfs niet te voldoen aan normale eisen op het gebied van paardenwelzijn.
Dier&Recht concludeert dat de zelfregulering van de sector hopeloos faalt. De branche is voornamelijk bezig met het versoepelen van de regels, ten koste van de paarden. Dat is onacceptabel!
Het is hoog tijd om Het Paardenbesluit van 2011 te verheffen tot wettelijke minimum norm.

Vind jij ook dat paarden wettelijke bescherming verdienen? Teken dan ook de petitie voor minimale wettelijke eisen in de paardenhouderij. https://www.dierenrecht.nl/misstanden-maneges

Bijlage met overzicht wat er aangepast is in de loop der jaren.